Kort: Poëzie in het materiaal; zeer fijne pen en inkt tekeningen (sterk gelijkend een gravure, ontstaan door mijn monnikenwerk...) van een persoon, soms dier, op vierkant papier. Deze inkt tekening staat in een zeer aanwezig papier-decor. Een decor aanwezig door zijn letterlijke dieptewerking en de daardoor ontstane schaduwen. Opgebouwd uit stukjes papier, geknipt, gescheurd, toevallig gevonden, overgebleven, kronkelend, wringend, laag voor laag. Een abstracte papierwereld tegenover de subtiele realistische inkt tekening. Deze tekening leeft samen met deze wereld van wit en ruimte een eigen leven. Samen. Maar wit overheerst. Letterlijk. En je zou kunnen zeggen; ook figuurlijk overheerst het wit. De openheid overheerst?
Geïnspireerd door en gebruikmakend van, gravures (rond 1500 / 1700, Magie, Alchemie, Mystiek) en miniaturen. Bewogen door (de vaak dramatische) verhalen uit nieuws, film, boek en geschiedenis en cultuur van nu. Geïnteresseerd door hoe verf en papier werken als je het zelf zijn gang laat gaan, als je dat zo kan zeggen. De fijne pen-en-inkt-tekeningen en de dikke papierwereld, samengebracht wekken deze de indruk een verhaal te vertellen. Een legende? Een moraal? Een vraag?
"In de tekenkunst is tegenwoordig de tekening 3-dimensionaal geworden. Papier komt letterlijk los van het papier. In plaats van drager is het een materieel beeldelement geworden, zoals ook Tessa Lieffering laat zien in FOCUS 6. In haar werk mengt het papier zich met een eigen verhaal door de inhoudelijke betekenis van het kunstwerk heen."
(Detail uit een tekst van Henriëtte Tavenier, KCO.)
Bosnië, dat was ooit het begin. Overspoeld door oorlog zo dichtbij en de daarbij behorende beelden en verhalen via de media, besefte ik dat té veel informatie dood slaat. Té direct . Bij het werk dat ik daarna schilderde (tekende), zette ik de tijd even stil. Momentopnames. De kleine details, de bijna onzichtbare emoties, denkbeelden, verstopt onder de verf. Verweven met de verf en het papier. Zichtbaar gemaakt in de textuur. Verteld als de sprookjes van weleer. Toen.
Zoals gezegd ben ik nu al een aantal jaren uitsluitend bezig op papier. Papier op papier ook. De kleur is vaak min of meer verdwenen. De benadering en uitwerking en gedachtegang is persoonlijker geworden. Dichter bij mezelf? Meer poezie. Meer wit en dus open voor suggestie? Of duid het wit op iets anders? Dit nieuwe werk en het daadwerkelijke proces van verandering in mijn werk is pas echt begonnen met de tekening "Vrouw schenkt wit". Een sleutelwerk.